27 Ekim 2009 Salı

PC'me karismaa !!

Durup dururken, "PC basinda cok kaliyorsun, yeter artik" diyip "Bu PC'yi cope aticam" tehditleri savuran anne-babalara bitek ben sinir olmuyorum herhalde degil mi ?
Yoksa birtek benim ailem mi bunu bana doyen? Yada ben mi gercekten PC basindan hic kalkmiyorum?

Fakat simdi soyle birsey var. Bana diyorlarki, azcik PC basindan kalkta bizimle birlikte otur. Tamam diyorum. Bi gunlugune PCyi hic acmiyorum, gidiyorum oturma odasinda aile uyelerinin bulundugu yerde oturuyorum. TV acik. Annem gozlukleri takmis el isi yapiyor, ablam is yorgunlugundan battaniyeyi almis koltuga uzanarak TV izliyor. Konusma yok, birsey yok. Oturup oyle bön bön TV izliyoruz. Neden beni bilgisayarimdan mahrum ediyorlar ki o zaman?
Baska turlude denedim. Onlarin yaninda oturup PCmide aldim yanima... Tamam iste mis. Ama kardesim yine olmadi!
"Sen bizle hic konusmuyorsun, hep bilgisayardasin, yuzunu goremiyoruz" eh yuh yani.. PCyi bi okulda, bide aksamlari kullaniyorum iste daha ne ?

Her neyse... olaya bir butun olarak bakicak olursak eger, gunumuzde genclerin cogu (ne kadar oldugunu bilmiyorum, affiniza sigindim) bilgisayara cok deger veriyor, onunla ilgileniyor, hergun yuzlerce kez acip kapiyor. Yani buyuklerin bu duruma alismasi gerekmez mi? Yoksa genclermi bu PC sevdasini azaltmasi gerekiyor?

Internete takilanlarin cogu genellikle sosyal sitelere, chat falan felan gibi seylere takiliyor. Bu iyi mi kotu mu diye sorarsak kendimize, iyiye kullanirsak iyi kotuye kullanirsak kotu olur cevabi herhalde, ama sunuda belirtmek istiyorum, cogumuz cok bos islerle mesgul oluyoruz. Dogruya dogru simdi. Bende cok bos isler yaptigimi hissediyorum bazen kiziyorum kendime, ama bu blog isine basladiktan beri dahada sevmeye basladim PCyi...

Peki hem anne-babayi hemde kendimizi bu PC konusunda nasi hosnut edebiliriz?
Benim fikrim soyle: PC zamani ayri, aile zamani ayri olmali. Aileyle gecirdigin vakitte onlarla konusulmali, sohbet edilmeli fln... Sonrada PC zamani sana kalsin. Bu kadar basit (heee evet sen oyle san Arzu!).
Benim fikrimi begenmiyorsaniz, kendiniz fikirlerinizi paylasin... Bu daha basit bak :))

9 Ekim 2009 Cuma

Aaaahh kalbim ! Hasretim...

Uzun zaman olmus bu bloga yeni kayit eklenmeyeli. Benimde icim boyle bi Türkiye hasretiyle yaniyorken, sizlere Türkiyenin ne kadar guzel bir yer oldugunu anlatmak istiyorum...

Insan bazen elinde olanin kiymetini bilmez. Hatta bazen degil, hic bi zaman bilmez. Sadece bildigimizi sanariz ama aslinda bilmeyiz. Hep daha fazlasini isteriz... Hal boyle olunca, Türkiyede yasayanlar (daha dogrusu benim konustugum kisilerin cogu) bir Avrupa sevdasidir gidiyor. Daha dogrusu Türkiye disina cikmak istiyor. Bunu bazen sıkıldıkları, farkli seyler denemek icin istediklerini dusunuyorum. Fakat bazi arkadaslar gercekten Türkiyeden gitmek istiyorlar - donmemek uzere...

Ben Danimarkada yasiyorum. Türkiyeyi cok, cok ozluyorum. Aslinda coguna cok basit gelecek seyleri ozluyorum. En cokta sokaktaki tanimadigim gulen yuzlere hasretim herhalde. Birde simitin kokusu. Sabah kalkip balkona ciktigimda gozume carpan kilim silkeleyen teyze, kapinin onunu supuren abla, kahveye giden amca, ekmek almak icin uykulu uykulu o yandan bu yana yuruyen ufaklik... Hepsinin ayri bi yeri var benim gozumde. Helede pazarcilara bayiliyorum. Nasil neseli insan onlar oyle! Harikalar. Satis yapmak icin bagirarak sarf ettikleri o sozler :) Birde carsidaki havali, kendini begenmis, ukala gencleri atlamamak lazim. Onlarada hasretim. Hem dunyayi ben yarattim edasiyla gezen hemcinslerim, hemde kadinlara kendini hediye sanan karsi cinslerim. Sizlerede bitiyorum :) Danimarkada yok bunlarin hicbiri. E dogal olarak gulmek icinde bi neden yok. Turkiyede otobus duraginda bekle olay olur. Cafe'ye git baska bi olay. Seviyorum turk insanini :) Birde su belediye isleri var ya. Onlarda apayri bi konu. Kiravat takip masa basina gecen kendini avukat falan saniyor herhalde. Insanin yuzune bile bakmiyorlar. Hadi onu gectim, sorulan soruya dogru durust cevap verseler gam yemiyicem :) ama olsun, oda Turkiyenin bi parcasi...
Pastaneler, lokantalar. Turkiyede olan yemek cesitleri inanin baska hic bir yerde yok, olamaz ! O kadar bogazina duskun bi milletizkiii... Turkiyeye giden kesinlikle ac kalmaz. Bunun kesinlikle arkasindayim. Her damak zevkine gore mutlaka bisey bulunur. Birde bizim turk milletinde "Hallederiz" vardir. Bir magazaya gir, denedigin pantolonun boyumu uzun geldi "hallederiz abla onu, onemli degil, kisaltiriz". Yeterki sen iste. Istedigin seyide dile getir. Ne yapip eder, istedigini onune getirirler. Harika birsey. Ablam Danimarkadan cizme almisti. Cok zayif oldugundan tam oturmuyordu. Goturduk burda yaptirmak icin, adam "Hayatta olmaz, modeli bozulur" falan felan konustu. Ayni cizmeyi Turkiyeye goturduk. Abi, onu oyle bi yaptiki adam, yapildigi bile belli degil, sanki oyle hazir alinmis! Turkiyede yapilmicak birsey yoktur, kesinlikle...
Bide magazalarda pesinde dolanan ablalar var ya? Rahat vermiyorlar, hatta insani sinir ediyorlar ama komikler ya. Bisey deniyiceksin, kabinin perdesini acip "OLDUMUU?!?!" demeleri yokmu.. "Ehm seyy, gordugun gibi yari ciplak karsindayim, daha oldumu olmadimi bilemiyorum, daha fazla canli yayin yapmadan kapatsan su perdeyi" diyesim gelsede, son derece soguk kanliyimdir onlara karsi...
Aklima geldikce geliyor... Hangi birini anlatayim ki zaten. Turk insaninda o kadar cevherler var ki. Anlamak icin uzakta olmak lazim.

Sizlere son olarak soyleyebilecegim tek sey; iyi veya kotu. Yasam bazen zor olsada Turkiyede, inanin Vatandan daha iyisi yok.
Sunuda unutmayin;
Yasami bulundugun yer degil, daima sensindir zorlastiran... ;)